„პოლე ჩუდესი“ და ქართული ტელებორბლები

საუცხოო გადაცემაა „იღბლიანი ბორბალი“. ჯერ ერთი დავიწყოთ იქედან, რომ ქართულ ტელევიზიებს კრეატივში ძალიან უჭირთ, უჭირთ რა, საერთოდ არ აქვთ. მათი აზროვნება და ინტელექტი მხოლოდ „მაფიოზობანას“ თუ წვდება. დანარჩენს კი სხვადასხვა მეზობელი ქვეყნების სატელევიზიო იდეებით ინაზღაურებენ. რაღა მეზობელი ქვეყნების, ერთი მეზობლის სატელევიზიო სივრცე გადმოაქართულეს ლამის მთლიანად. თან იმ მეზობლის, რომლის გინებაშიც არიან დღე და ღამე, და რომელთანაც მტრული დამოკიდებულება უნდა ჰქონდეთ იდეაში. ამას თავი რომ დავანებოთ, გადმოაქვთ ყოვლად უაზრო, ვადაგასული, მდაბიო და უხარისხო იდეები. ჯერ სად ხართ! ამ ყველაფერს ზედ დავუმატოთ ისიც, რომ ამ საზიზღარ გადაცემებს ყოვლად უგემოვნოდ აკეთებენ. ხომ გეუბნებოდით საუცხოო გადაცემაა იღბლიანი ბორბალი თქო!თქვენ კიდევ არ მიჯერებდით! „პოლე ჩუდეს“-ი ვისაც არ გახსოვთ, თქვენთვისვეა უკეთესი, აი ვისაც გახსოვთ, ისინი დამეთანხმებით ალბათ რა კრეტინობაა ეგ გადაცემა: ააღარც სასაცილოა (თუ იყო როდისმე ეგეც საკითხავია), არც გასართობია, და არც შემეცნებითი, არც იაკუბოვიჩის ულვაში წარდმოადგენს რაიმე ღირებულებას და არც დანარჩენი. თუმცა ვიღაცას თავში მოუვიდა იდეა, და გვჩუქნის ყოველ ოთხშაბათს ამ დაუვიწყარ სანახაობას. ფონად რა გასდევს ამ ყველაფერს: დუტას უკბილო და გამაღიზიანებელი ხუმრობა-ღადაობები, სტუდიაში საჩუქრად მიტანილი მჟავე კიტრის მწნილი, წამყვანის სხვადასხვა კილოზე მოქცეული ლაზღანდარი, შორენას (!!!) დაყენებული გაპრუწული მეტყველება სრულიად იდიოტური რეპლიკებით (როგორიცაა „ხო კარგად ხარ?, 2 ლარი არა გაააქ? ხო მაქ უიმეეეეე!“) და დუტას და შორეს ერთმანეთში არშიყი. ღირებულება – 0, ესთეტიური სიამოვნება – 0, ტელევიზორის ყურების გაგრძელების სურვილი – 0, ხალისი – 0. თან წინა კვირას აღმოვაჩინე, რომ ამ გადაცემის ავტორებს ჰგონიათ თითქოს ძალიან მნიშვნეოვანი და ხალხისთვის საჭირო პროექტი იყოს ეს თქვენი ბორბალი – ალბათ ამიტომაც იყო რომ ჩემპიონთა ლიგის პირდაპირი რეპორტაჟი მთელი ერთი საათით გვიან დაიწყეს, და საბოლოო ჯამში პირდაპირი რეპორტაჟი სულაც აღარ იყო პირდაპირი და ჩანაწერით „გვასიამოვნეს“. (ამ ფაქტმა რატომღაც დარწმუნებული ვარ აიძულა ფეხბურთის გულშემატკივრები რუსთავი 2 ცოტა თბილი სიტყვებით მოეხსენიებინათ). ფეხბურთი გამოუშვით ფარჩაკებო! (აჰ, თან ერთი საინტერესო დეტალი გამომრჩა: ისეთი გადაცემა როგორიცაა რა? სად? როდის? გადაიტანსეს სადღაც შუა კვირაში, ღამის 12 საათზე! ძალიან მონდომებული მაყურებელი თუღა უყურებს. ამ გადაცემის უდიდეს სარგებელზე და დადებით მხარეებზე იმედია კამათი არ მომიწევს)

კიდევ ერთი სატე“ლ“ევიზიო მარგა“ლ“იტი და ბაჯაღ“ლ“ო ოქროა ქართუ“ლ“ი იუმორის მამა ვანო ჯავახიშვილი და მისი „შოუ“ (უფრო სწორედ ზი შოუ! აი რატომ? რატომ? რა შუაშია ეს ზი?) მან იუმორის რაღაც უშრეტ წყაროს მიაგნო: ერთი და იგივეზე „ღადაობს“ უკვე 5 წე“ლ“ია (თუ რამდენიც არის), თან ღადაობს ერთი და იგივენაირად. მოძვე“ლ“და, აღარ არის სასაცი“ლ“ო. იგივე სახეები, იგივე ხუმრობები. თვითონ გადაცემის ხარისხი უდაბ“ლ“ესი: ტექსტი მაინც რომ ისწავ“ლ“ოს და ზეპირად მოგვიყვეს მომზადებული მონოლოგი არ იქნებოდა ურიგო, სტუმრებთან თითიდან გამოწოვი“ლ“ი დია“ლ“ოგები, და ასევე თითიდან გამოწოვი“ლ“ი სიცი“ლ“ი. მგონი აღარც „საყვარელი ვანოს“ დაქაჩუ“ლ“ი წარბები არის სასაცი“ლ“ო. თქვენ როგორ გგონიათ? თან რამდენჯერაც მისი გადაცემის სტუმარს ვუსმინე, 90 პროცენტი სერიოზული საუბარი მიდის, პატრიოტულ-პოლიტიკურ თემებზე, გულზე მჯიღის ცემა და „ჯოს ჯოს ჯოს“. მსგავს გადაცემებსაც სჭირდება ცოტაოდენი ინტელექტი თუ რაც გინდათ ის დაარქვით, მაგალითად ის „რაღაც“, რაც ჰქონდა გოგიჩაიშვილის ღამის შოუებს დასაწყისში, და იმედის ღამის შოუს სულ თავიდან. თან ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ ვანო უკვე იომორის გურუდ ითვლება, სტატუსი აქვს, ყველა გადაცემის სტუმარია, და მთავარი: იგი ხომ ნიჭიერის ჟიურიში იყო, და სხვადასხვა ნომრების უგემოვნობასა თუ გემოვნებიანობას აფასებდა. 😀 .

და კიდევ ერთი გადაცემა მომხვდა თვალში. ადრე გასაგები მიზეზების გამო ხშირად ვერ ვუყურებდი ქართულ ტელეარხებს და შესაბამისად აზრზეც არ ვიყავი რა გადაცემები გადიოდა, მაგრამ უკანასკნელი რამდენიმე კვირის განმვალობაში ეს სიამოვნება არ მომკლებია. მოკლედ იმედის დღის შოუმაც არ მომაკლო შთაბეჭდილებები. პრინციპში ეს გადაცემა მდედრებისთვისაა განკუთვნილი იდეაში, მაგრამ მაინც: გადაცემის მთავარი ღირსება ჭორაობაა. თან უკვდავი თემა აქაც: ის იმის შეყვარებულია, ეს ამის, ის იმასთანაა, ეს ამასთან, თან სიტყვა შეყვარებულის და მისი მონათესავე ტერმინების წარმოთქმაზე ერთ ერთი წამყვანს შინაგანი სიამაყის და თავდაჯერების გრძნობა უჩნდება, ტაბუ დადებულ თემებზე საუბრობს, მააააშ! :D. როცა ესე ცქმუტავენ ამ თემებზე, ერთადერთი სურვილი მიჩნდება, სტუდიაში დავურეკო და „ძალიან საყარლები ხართ, გიყურებთ მთელი ოჯახით“-ის მაგვირად მხოლოდ ერთადერთი რამე ვუთხრა: იიიიიიიიიიიიიიიიი! ჩაქრით თქვენა!

თუმცა გარდა ყველაფერი ზემოთხსენებულისა, შიგადაშიგ მაინც მოიპოვება ნორმალური გადაცემები: საზოგადოებრივ მაუწყებელს აქვს ჩემი აზრით ყველაზე ნორმალური და მრავალფეროვანი პროგრამა. ჯერ ჯერობით არაფერი განსაკუთრებული არ მომხვედრია თვალში და ყურში, მაგრამ თუ რამეა აქ ვარ და თქვენც აქ ხართ და გეტყვით!

© გ.დ. 2011.

Advertisements