The Loewen Group, Inc – ამქვეყნიურ იმქვეყნიური ბიზნესი

ანუ ამბავი იმისა, თუ როგორ ვაქციოთ გარდაუვალი გარდაცვალება წარმატებულ ბიზნესად.

Modern Mona Lisaჩემს ძვირფასს ლეპტოპში ქექვისას აღმოვაჩინე კარგა ხნის წინ, იდეაში სასტატიოდ, დაწერილი სიტყვათა ერთობლიობა. ნუ, რა ვთქვა, რომ წავიკითხე მართლა სიტყვათა ერთობლიობა იყო. მაგრამ თვითონ თემაა საინტერესო. უფრო სწორედ თემა კი არა, ამ თემის მოქმედი „გმირი“ და სფეროა საინტერესო, სადაც ეს გმირი მოღვაწეობს. (ამ თემამ გამოიარა პრეზენტაცია, გამოცდა, და არა მარტო ჩემი! სხვებისაც! და საკმაოდ წარმატებითაც!)

მინდა მოგიყვეთ ერთი კანადური კომპანიის, The Loewen Group, Inc – ის შესახებ. კომპანიის ისტორია საინტერესოა იმდენად რამდენადაც, ინდუსტრია რომელშიც იგი მოღვაწეობს ძალიან განსხვავებული და უცხოა ჩვენთვის. საქმე იმაშია რომ ეს ინდუსტრია დამკრძალავი ბიუროების და სერვისის ბიზნესია. „ბიზნესი“ ძალიან უჩვეულოდ ჟღერს ხომ მართლია? დიახ დიახ! დამკრძალავი სერვისის ბიზნესი! ხომ წარმოგიდგენიათ რა პროდუქტები აქვს კომპანიას და რას სთავაზობს მომხმარებელს. თუ ვერ წარმოგიდგენიათ, მაშინ ცოტა ქვევით მოგახსენებთ. მაგრამ მანამდე, შესავლად იმასაც გეტყვით, რომ ლოუვენ ჯგუფმა შეძლო და ერთი შეხედვით ეს „მარაზმი“ აქცია ძალიან წარმატებულ ბიზნეს საქმიანობად. კომპანიის მართვის ყველა მხარე იყო უმაღლეს დონეზე: ფინანსური მენეჯმენტი (გარკვეული პერიოდი), მენეჯმენტი, სტრატეგია, მარკეტინგი. დიახ დიახ, წარმოიდგინეთ, კომპანიამ მოახდინა რევოლუცია, და დაიწყო აღნიშნული საქმიანობის რეკლამა. (ალბათ დაახლოებით ასეთი რამე იქნებობა: „გადაწყვიტეთ სიკვდილი? მოგბეზრდათ ამა ქვეყნის ამაოება? მაშინ დარეკეთ ახლავე და მოზომეთ სად დაგასაფლავოთ! ნუ გადადებთ სამომავლოდ, და თქვენ მიიღებთ გახეხილი ყველის შესანახ კონტეინერს, სულ რაღაც 185 672 დოლარად!“)

რას წარმოადგენს ამ კომპანიის (და სხვა მსგვასი კომპანიების) ძირითადი საქმიანობა:

ა) დაკრძალვა
ბ) კრემაცია და სხვა სერვისები
გ) სასაფლაო ადგილების გაყიდვა
დ) სასახლეები

ამ ბიზნესს ახასიათებდა ისიც, რომ ძალიან ადვილი იყო სამომავლო შემოსავლების განსაზღვრა, რაც მთავარია საკმაო სიზუსტითაც. მიხვდით ხომ რატომაც? ბოლოს მაინც ყველანი დავიხოცებით 😀 და შესაბიმად გამდიდრდებიან „ბიზნესმენები“. შედეგად გადაიხდიან გადასახადებს, ამ გადახდილი ტაქსებით ქვეყანა ააშენებს პარკებს, ბაღებს, სკვერებს, შადრევნებს, საავადმყოფოებს, თეატრებს. ჰა როგორია? მოკვდი და დაეხმარე ქვეყანას! შესანიშნავი სლოგანია! ვერაფერს იტყვი..

უკვე მოიხიბლეთ? ჯერ სად ხართ! ამ ბიზნეს ფაქტიურად არანაირი ალბათობა არ აქვს ჩავარდნის და გადეფოლტების. (თუ რა თქმა უნდა მისმენეჯმენტს არ აქვს ადგილი, ან რაიმე არასწორ ნაბიჯს). ბიზნესს არც სეზონურობა ახასიათებს. მეტიც: რაც უფრო მეტი ომი, უბედურება, ბუნებრივი კატაკლიზმები მოხდება მით უკეთესი: აღორძინდება და აყვავდება ეს სფერო 😀

წინასწარი გაყიდვები

ამ კომპანიას ყავდა ძალიან ძლიერი და ნოვატორი მმართველი: რეი ლოუვენი. ეს ტიპი ისეთ რაღაცეებს იფიქრებდა და სიეთ რაღაცეებს ახორციელებდა, რომ მთელი ჩრდილო ამერიკის ბიზნეს წრეები სახტად რჩებოდნენ. მაგალითად: მან მოიფიქრა წინასწარი გაყიდვების მექანიზმი: რამდენად გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ხალხი საკუთარ დაკრძალვის ცერემონიალს წინასწარ უკვეთავდა და ხარჯებსაც წინასწარვე ფარავდნენ. (სიტუაცია წარმოიდგინეთ:
-ლეილა როგორ ხარ?
-რავიცი მზია, ფულის შოვნა მინდა, ჩემი დაკრძალვა უნდა დავბრონო!
– მე უკვე მოვაგვარე ეგ საკითხი. სადილიც გავაკეთე და ეხლა ვისვენებ.)

ფინანსურ მხარე

კომპანია ფულს ნაღდი სახით წინასწარ იღებდა, და ხარჯებად აღიარებდა მაშინ როცა ადამიანი გარდაიცვლებოდა. (!!!) ეს პერიოდი დაახლოებით 10-12 წელიწადს მოიცავდა. მანამდე კი კომპანია ამ წინასწარ მიღებულ თანხებს მომგებიან ფონდებში აბანდებდა, სადანაც სოლიდურ შემოსავლებსაც იღებდა. მეორე ვარიანტი იყო წინასწარ აღებული თანხით სიცოცხლის დაზღვევის პოლისის შესყიდვა კლიენტის სახელზე, იმ პირობით რომ კომპანია იქნებოდა ბენეფიციარი. მაშინ როცა კლიენტი გარდაიცვლებოდა, პოლისიდან შემოსული თანხა ხმარდებოდა მის დაკრძალვას. საუცხოოა!

რატომ იყო კონსოლიდაცია და პატარა კომპანიების ყიდვა წარმატებისთვის გადამწყვეტი

ლოუვენის იდეა იყო ასევე, შეესყიდა რაც შეიძლება ბევრი წვრილ-წვრილი კონკურენტები. მიზეზი იყო შემდეგი: ამ დარგში მომუშავე კომპანიებს ჰქონდათ დიდი ფიქსირებული ხარჯები: როგორც წესი თითო პატარა კომპანიას კვირაში შეიძლება ერთი ან ორი დაკძალვის ცერემონია ჩაეტარებინა, დანარჩენ დღეებში კი ოფისში მომუშავე ხალხს, მიმღებს და სხვა პერსონალს ხელფასს მაინც უხდიდა, ასევე ამას ემატებოდა ოფისის იჯარის და სხვა სახის ხარჯები.

როდესაც ერთი დიდი კომპანია რამდენიმე წვრილ კომპანიას ყიდულობდა, მათ ერთი მენეჯერი ეყოლებოდათ ერთ გეოგრაფიულ ერთუელზე, რაც ხარჯებს თავისთავად შეამცირებდა. მნიშნელოვანი უპირატესობა გაერთიანებისა იყო ასევე ისიც, რომ კომპანიები აქტივებსაც ინაწილებდნენ. ამგვარად, არჩეული სტრატეგიის შედეგი იყო ის რომ, ლოუვენ ჯგუფის ფიქსირებული ხარჯები 65 დან 54 პროცენტამდე შემცირდა.

წარმატება და შამპანიური!

კომპანია აგრესიული შესყიდვების ხარჯზე აგრძელებდა ზრდას, 19 87 წელს მათ ტორონტოს ბირჟაზე გამოიტანეს აქციები. წარმოგიდგენიათ? ამავე წელს ლოუვენ ჯგუფი გაცდა საბოლოოდ კანადის ფარგლებს და პირველი შესყიდვა განახორციელა აშშ-ში: 1.8 მლნ დოლარად შეისყიდა პატარა დამკრძალავი კომპანია. ძალიან მალევე აშშ–შივე პირველ შესყიდავს მოყვა მეორე, მესამე და მრავალი ხმაურიანი გარიგება. 1998 წლისთვის კომპანია ფლობდა დამკრძალავ ბიუროებს ამერიკის 48 შტატში და კანადის 8 პროვინციაში. გაგიგიათ ხომ ტრანსნაციონალური კომპანიები? და რომლები გახსნედებათ პირველი? მაკდონალდსი? ნაიკი? ნესტლე? კოკა-კოლა? ლოუვენი?

1987 წლიდან 90-იანების ბოლომდე, კომპანია გახდა გიგანტი, უამრავი ფინანსური გარიგების მონაწილე, სპეკულაციების და ვაჭრობის საგანი. რაც მთავარია, კონკურენცია ძლიერდებოდა სასწაულად ამ დარგში, და მერჯერები და თეიქოვერებიც მრავლად ხდებოდა. მოკლედ, ფინანსურ დეტალებში აღარ წავალ, და გეტყვით რომ, საბოლოოდ კომპანია უდიდეს ვალებში გადავარდა, ვინაიდან და რადგანაც აგრესიულ ექსპანსიას აგრძელებდა, რომელსაც ძირითადად სესხებით აფინანსებდა. ამ სესხებს კი შემდგომ გადახდა უნდოდა..


საბოლოო შედეგები

კომპანიის აქციების ფასი ტორონტოსა და მონრეალის ბირჟებზე 40 დოლარიდან 8 დოლარამდე დაეცა.
1998 წელს დირექტორთა საბჭომ გადაწყვიტა შეეცვალა რეი ლოუვენი. მის მაგივრად დანიშნეს ჯონ ლეისი. (ეს ტიპი ითვლებოდა კრიზისული მენეჯმენტის გურუდ)მის დამიშვნას რამდენიმე ნაბიჯი მოყვა:

• მოგებისა და ფულადი ნაკადების ზრდა
• სხვადასხვა ადმინისტრაციული თუ კორპორატიული ერთეულების შეერთება
• ფასდადების განახლებული სტრატეგია
• პროფესიონალი საინვესტიციო ბანკირების დაქირავება

მიუხედავად ამ ნაბიჯებისა, კომპანიის მდგომარეობა მაინც ნელ ნელა უარესდებოდა. იმ წელს Standard and Poors-მა კომპანიის ბონდებს B- შეფასება მიანიჭა. ყოველდღიურად აქციების ფასი 38 პუნქტით ვარდებოდა.
1998 წელს კომპანიამ უდიდესი ზარალი დააფისირა 599 მლნ. საგულისხმოა ის რომ ეს ზარალი წინა წლის 42 მილიონი მოგების შემდეგ დაფიქსირდა. იმავე 1998 წელს კომპანიის ვალი ჯამში 2.3 მლრდ დოლარს შეადგენდა. ბოლო-ბოლო, კომპანია გაკოტრდა…ასე და ამგვარად დაასრულა არსებობა ამ კომპანიამ, რომელიც რამდენიმე წეწადში გამოძვრა კრიზისიდან, და The Alderwoods Group-ის ჩამოყალიბებით გააგრძელა სახეცვლილი არსებობა. საინტერესო ისაა, რომ ეს კომპანია შემდეგ ლოუენის ყველაზე “სასტიკმა” კონკურენტმა შეიძინა 1.2 მლრდ დოლარად..

ასე რომ,მიმოიხედეთ გვერდზე, დაფიქრდით, და იდეას და ნიჭს გზა გაუხსენით. ჩვენც შეგვიძლია ყველაზე წარმოუდგენელი სფეროც კი სარფიან ბიზნესად ვაქციოთ. შემდეგ ჩქვენზე (თქვენზე) ქეისებს გააკეთებენ და ბლოგებზე დაწერენ! მაშ!

2010 © გ.დ.

Advertisements