ინოვაცია – ანუ მიეცით ფანტაზიას გზა ფართო!

ერთ-ერთ ჟურნალს ვათვალიერებდი, და უცნაურ და ინოვაციურ პროდუქტებზე შემხვდა რაღაც სტატია. ცოტაც მერე ინტერნეტში მოვქექე და რაღაცეები ამოვარჩიე.

ჩაეხუტეთ ტოლჩას!

ტოლჩა არ იცით ხომ რა არის? არც მე ვიცოდი. 🙂 მოკლედ, ყველას გვიყვარს ყავა, (ჩაი, რძე, კაკაო, ან კიდევ რამე სხვა). განსაკუთრებით საყვარელია ჩამოთვლილი ცხელი სასმელები, როდესაც გვცივა. ცხელი სასმელების მომხარებლების 70 პროცენტისთვის კომფორტულია, როცა ცხელი სასმელით სავსე ჭიქას ჩაეხუტებიან და ისე შეექცევიან მას. ხელებიც ხომ ხშირად დაგწვიათ ამ პროცესის დროს? ამიტომაც, თქვენზე და ჩვენზე ზრუნვით ვიღაცეები თავს იწუხებენ და ქმნიან ამ პროდუქტს. ზუსტად იცით სად უნდა მოათავსით თითები, ისე რომ არ დაგეწვათ, და ამასთანავე გათბეთ.

კულინარი სუპერმარკეტი

ვისაც სახლის სამზარეულოში ტრიალი გიყვართ, იმის მიუხედავად, რამდენად მაღალია თქვენი დაღლილობის ხარისხი, მაშინ შეგიძლიათ შემდეგ პროდუქტზე გადახვიდეთ. დანარჩენებს კი დაგაინტერესებთ:
გერმანულმა Kochhaus grocery store-მა მოიფიქრა თუ როგორ გაეადვილებინა სამსახურის მერე დაქანცული, გამოფიტული მაგრამ მშიერი მომხმარებლისთვის საკვები პროდუქტების შეძენის პროცედურა. ვისაც ჯერ არ გამოგიცდიათ ეს, მაშინ კარგად ვერ გაიგებთ რას ნიშნავს რამდენიმე ათეული წუთი იბოდიალო სუპერმარკეტში, და გონებაში არჩიო რა ჯობია რომ იყოდო? რისი გაკეთება უფრო ადვილია? რა უფრო გემრიელი იქნება? რა უფრო გამოგივა? დამიჯერეთ ძალიან ნერვების მომშლელი და დამღლელია ეს ყველაფერი. ამიტომაც, ხსენებულმა კომპანიამ გადაწყვიტა გამოეკრა თავის მარკეტში სტენდები, სადაც უკვე მოცემულია იდეა თქვენი შესაძლო სადილის შესახებ, ასევე ყველა ის ინგრედიენტი, რომელიც შეიძლება დაგჭირდეთ, და ამ ყველაფერთან ერთად რეცეპტიც. ასე რომ, მარტივად, შედიხართ სუპერმარკეტში, შემოთავაზებული იდეებიდან არჩევთ რომელიმეს, იხდით სალაროში ფულს და ამზადებთ გემრიელ სადილს. (ან არაგემრიელს).

პ.ს. ისე მაკდონალდსი 24 საათი მუშაობს…

საფულე, რომელიც იმაზე მეტი ღირს ვიდრე მასში შენახული ფული!

საქმე არც განსაკუთრებულად ხარისხიან ტყავს ეხება, და არც რომელიმე უძვირეს დიზაინერს ან ბრენდს. არა! საქმე რაშია გეტყვით ეხლა: როგორც წესი, საფულეების მოპარვა ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული წვრილმანი დანაშაულია მთელს მსოფლიოში. დაცვის მექანიზმიც არაფერია, გარდა იმისა, რომ ყურადღებით უნდა იყოთ. მაგრამ ეს მხოლოდ ჩვეულებრივ საფულეებს ეხება. დანჰილის ეს პროდქუტი, საფულე საოცრება, აღჭურვილია თითის ანაბეჭდის ამომცნობით. ხვდებით ხომ ეს რასაც ნიშნავს? თქვენს გარდა სხვა ვერავინ გახსნის თქვენს საფულეს, მათ შორის ვერც მძარცველები. შეგიძლიათ ნაკლებად იფიქროთ საკრედიტო ბარათების, პირადობის მოწმობის ან ფულის უსაფრთხოებაზე. საიმედო ხელშია, არა საფულეშია. ჯერ სად ხართ! ამ საფულეს კიდევ აქვს ბლუთუსის ფუნქციაც. მარტივად შეგიძლიათ თქენს მობილურს დაუკავშიროთ, და თუ დასაშვებ მანძილზე მეტად დაშორდით საფულეს, მაშინვე შეიტყობთ ამას. (ოღონდ ტელეფონიც არ დატოვოთ სადმე საფულესთან ერთად, თორემ მერე ვერაფერი ვეღარ გიშველით :D)

მოკლედ დაბადების დღე იანვარში მაქვს. სულ რაღაც 700 დოლარი.

პოეტურ – რომანტიული კალენდარი

კალენდარს დიდად ვერ ვიყენებ, თან ვერანაირს. ზოგს არ ეზარებადა ყოველ დღე თითო-თითო ფურცელს აგლეჯს კედელზე მიკრულ წლის კალენდარს, და ისიც არ ეზარებათ რომ მის უკან რაც წერია ისიც გულდასმით წაიკითხონ. მოკლედ ვისთვის როგორ, მაგრამ ეს კედლის კალენდარი ნამდვილად უფრო საინტერესოა, ვიდრე ვეფხვის ფონზე გამოსახული კვირის პალიტრის ფურცელზე ჩამოწიკწიკებული 2011 წელი. ის ნაჭრისაა, ყოველი დღის გასვლასთან ერთად, შეგიძლიათ მოარღვიოთ. სენტიმენტალურად ადვილი აღსაქმელია რამდენი გაიარე და რამდენი დაგრჩა.

და ბოლოს ჩემი ფავორიტი:

ძროხების პრომო!

Chick-fil-A არის რესტორნების ქსელი, სადაც სახელიდან გამომდინარე ხვდებით ალბათ რასაც მოგართმევენ. იმისათვის რომ მომხარებელთან უფრო დიდი მასა მოეზიდათ, კომპანიამ აგერ უკვე ოთხი წელია დააწესა Cow Appreciation Day! ვინც ამ დღეს რესტორანში ძროხის ფორმაში სრულად გამოწყობილი მივა, ის უფასოდ მიიღებს სადილს. ვინც არასრულად იქნება შემოსილი ძროხისეული ტანსაცმლით (ანუ ვინ ნაკლებად ემგვანება ძროხას) ის მხოლოდ მსუბუქ მისაყოლებლებს (ან სხვა სახის „არასადილს“) მიიღებს ყველანაირი საფასურის გარეშე. რაც მტავარია, გასულმა რამდენიმე წელმა აჩვენა, რომ ეს მეთოდი საუცხოოდ ეფექტურია! რას არ მოიფიქრებს ადამიანი!

სანამ ვინმეს დაუსწრია, გამოაწყვეთ ხალხი ქათმის კოსტუმებში! 😀

2010 © გ.დ.

Advertisements

The Loewen Group, Inc – ამქვეყნიურ იმქვეყნიური ბიზნესი

ანუ ამბავი იმისა, თუ როგორ ვაქციოთ გარდაუვალი გარდაცვალება წარმატებულ ბიზნესად.

Modern Mona Lisaჩემს ძვირფასს ლეპტოპში ქექვისას აღმოვაჩინე კარგა ხნის წინ, იდეაში სასტატიოდ, დაწერილი სიტყვათა ერთობლიობა. ნუ, რა ვთქვა, რომ წავიკითხე მართლა სიტყვათა ერთობლიობა იყო. მაგრამ თვითონ თემაა საინტერესო. უფრო სწორედ თემა კი არა, ამ თემის მოქმედი „გმირი“ და სფეროა საინტერესო, სადაც ეს გმირი მოღვაწეობს. (ამ თემამ გამოიარა პრეზენტაცია, გამოცდა, და არა მარტო ჩემი! სხვებისაც! და საკმაოდ წარმატებითაც!)

მინდა მოგიყვეთ ერთი კანადური კომპანიის, The Loewen Group, Inc – ის შესახებ. კომპანიის ისტორია საინტერესოა იმდენად რამდენადაც, ინდუსტრია რომელშიც იგი მოღვაწეობს ძალიან განსხვავებული და უცხოა ჩვენთვის. საქმე იმაშია რომ ეს ინდუსტრია დამკრძალავი ბიუროების და სერვისის ბიზნესია. „ბიზნესი“ ძალიან უჩვეულოდ ჟღერს ხომ მართლია? დიახ დიახ! დამკრძალავი სერვისის ბიზნესი! ხომ წარმოგიდგენიათ რა პროდუქტები აქვს კომპანიას და რას სთავაზობს მომხმარებელს. თუ ვერ წარმოგიდგენიათ, მაშინ ცოტა ქვევით მოგახსენებთ. მაგრამ მანამდე, შესავლად იმასაც გეტყვით, რომ ლოუვენ ჯგუფმა შეძლო და ერთი შეხედვით ეს „მარაზმი“ აქცია ძალიან წარმატებულ ბიზნეს საქმიანობად. კომპანიის მართვის ყველა მხარე იყო უმაღლეს დონეზე: ფინანსური მენეჯმენტი (გარკვეული პერიოდი), მენეჯმენტი, სტრატეგია, მარკეტინგი. დიახ დიახ, წარმოიდგინეთ, კომპანიამ მოახდინა რევოლუცია, და დაიწყო აღნიშნული საქმიანობის რეკლამა. (ალბათ დაახლოებით ასეთი რამე იქნებობა: „გადაწყვიტეთ სიკვდილი? მოგბეზრდათ ამა ქვეყნის ამაოება? მაშინ დარეკეთ ახლავე და მოზომეთ სად დაგასაფლავოთ! ნუ გადადებთ სამომავლოდ, და თქვენ მიიღებთ გახეხილი ყველის შესანახ კონტეინერს, სულ რაღაც 185 672 დოლარად!“)

რას წარმოადგენს ამ კომპანიის (და სხვა მსგვასი კომპანიების) ძირითადი საქმიანობა:

ა) დაკრძალვა
ბ) კრემაცია და სხვა სერვისები
გ) სასაფლაო ადგილების გაყიდვა
დ) სასახლეები

ამ ბიზნესს ახასიათებდა ისიც, რომ ძალიან ადვილი იყო სამომავლო შემოსავლების განსაზღვრა, რაც მთავარია საკმაო სიზუსტითაც. მიხვდით ხომ რატომაც? ბოლოს მაინც ყველანი დავიხოცებით 😀 და შესაბიმად გამდიდრდებიან „ბიზნესმენები“. შედეგად გადაიხდიან გადასახადებს, ამ გადახდილი ტაქსებით ქვეყანა ააშენებს პარკებს, ბაღებს, სკვერებს, შადრევნებს, საავადმყოფოებს, თეატრებს. ჰა როგორია? მოკვდი და დაეხმარე ქვეყანას! შესანიშნავი სლოგანია! ვერაფერს იტყვი..

უკვე მოიხიბლეთ? ჯერ სად ხართ! ამ ბიზნეს ფაქტიურად არანაირი ალბათობა არ აქვს ჩავარდნის და გადეფოლტების. (თუ რა თქმა უნდა მისმენეჯმენტს არ აქვს ადგილი, ან რაიმე არასწორ ნაბიჯს). ბიზნესს არც სეზონურობა ახასიათებს. მეტიც: რაც უფრო მეტი ომი, უბედურება, ბუნებრივი კატაკლიზმები მოხდება მით უკეთესი: აღორძინდება და აყვავდება ეს სფერო 😀

წინასწარი გაყიდვები

ამ კომპანიას ყავდა ძალიან ძლიერი და ნოვატორი მმართველი: რეი ლოუვენი. ეს ტიპი ისეთ რაღაცეებს იფიქრებდა და სიეთ რაღაცეებს ახორციელებდა, რომ მთელი ჩრდილო ამერიკის ბიზნეს წრეები სახტად რჩებოდნენ. მაგალითად: მან მოიფიქრა წინასწარი გაყიდვების მექანიზმი: რამდენად გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ხალხი საკუთარ დაკრძალვის ცერემონიალს წინასწარ უკვეთავდა და ხარჯებსაც წინასწარვე ფარავდნენ. (სიტუაცია წარმოიდგინეთ:
-ლეილა როგორ ხარ?
-რავიცი მზია, ფულის შოვნა მინდა, ჩემი დაკრძალვა უნდა დავბრონო!
– მე უკვე მოვაგვარე ეგ საკითხი. სადილიც გავაკეთე და ეხლა ვისვენებ.)

ფინანსურ მხარე

კომპანია ფულს ნაღდი სახით წინასწარ იღებდა, და ხარჯებად აღიარებდა მაშინ როცა ადამიანი გარდაიცვლებოდა. (!!!) ეს პერიოდი დაახლოებით 10-12 წელიწადს მოიცავდა. მანამდე კი კომპანია ამ წინასწარ მიღებულ თანხებს მომგებიან ფონდებში აბანდებდა, სადანაც სოლიდურ შემოსავლებსაც იღებდა. მეორე ვარიანტი იყო წინასწარ აღებული თანხით სიცოცხლის დაზღვევის პოლისის შესყიდვა კლიენტის სახელზე, იმ პირობით რომ კომპანია იქნებოდა ბენეფიციარი. მაშინ როცა კლიენტი გარდაიცვლებოდა, პოლისიდან შემოსული თანხა ხმარდებოდა მის დაკრძალვას. საუცხოოა!

რატომ იყო კონსოლიდაცია და პატარა კომპანიების ყიდვა წარმატებისთვის გადამწყვეტი

ლოუვენის იდეა იყო ასევე, შეესყიდა რაც შეიძლება ბევრი წვრილ-წვრილი კონკურენტები. მიზეზი იყო შემდეგი: ამ დარგში მომუშავე კომპანიებს ჰქონდათ დიდი ფიქსირებული ხარჯები: როგორც წესი თითო პატარა კომპანიას კვირაში შეიძლება ერთი ან ორი დაკძალვის ცერემონია ჩაეტარებინა, დანარჩენ დღეებში კი ოფისში მომუშავე ხალხს, მიმღებს და სხვა პერსონალს ხელფასს მაინც უხდიდა, ასევე ამას ემატებოდა ოფისის იჯარის და სხვა სახის ხარჯები.

როდესაც ერთი დიდი კომპანია რამდენიმე წვრილ კომპანიას ყიდულობდა, მათ ერთი მენეჯერი ეყოლებოდათ ერთ გეოგრაფიულ ერთუელზე, რაც ხარჯებს თავისთავად შეამცირებდა. მნიშნელოვანი უპირატესობა გაერთიანებისა იყო ასევე ისიც, რომ კომპანიები აქტივებსაც ინაწილებდნენ. ამგვარად, არჩეული სტრატეგიის შედეგი იყო ის რომ, ლოუვენ ჯგუფის ფიქსირებული ხარჯები 65 დან 54 პროცენტამდე შემცირდა.

წარმატება და შამპანიური!

კომპანია აგრესიული შესყიდვების ხარჯზე აგრძელებდა ზრდას, 19 87 წელს მათ ტორონტოს ბირჟაზე გამოიტანეს აქციები. წარმოგიდგენიათ? ამავე წელს ლოუვენ ჯგუფი გაცდა საბოლოოდ კანადის ფარგლებს და პირველი შესყიდვა განახორციელა აშშ-ში: 1.8 მლნ დოლარად შეისყიდა პატარა დამკრძალავი კომპანია. ძალიან მალევე აშშ–შივე პირველ შესყიდავს მოყვა მეორე, მესამე და მრავალი ხმაურიანი გარიგება. 1998 წლისთვის კომპანია ფლობდა დამკრძალავ ბიუროებს ამერიკის 48 შტატში და კანადის 8 პროვინციაში. გაგიგიათ ხომ ტრანსნაციონალური კომპანიები? და რომლები გახსნედებათ პირველი? მაკდონალდსი? ნაიკი? ნესტლე? კოკა-კოლა? ლოუვენი?

1987 წლიდან 90-იანების ბოლომდე, კომპანია გახდა გიგანტი, უამრავი ფინანსური გარიგების მონაწილე, სპეკულაციების და ვაჭრობის საგანი. რაც მთავარია, კონკურენცია ძლიერდებოდა სასწაულად ამ დარგში, და მერჯერები და თეიქოვერებიც მრავლად ხდებოდა. მოკლედ, ფინანსურ დეტალებში აღარ წავალ, და გეტყვით რომ, საბოლოოდ კომპანია უდიდეს ვალებში გადავარდა, ვინაიდან და რადგანაც აგრესიულ ექსპანსიას აგრძელებდა, რომელსაც ძირითადად სესხებით აფინანსებდა. ამ სესხებს კი შემდგომ გადახდა უნდოდა..


საბოლოო შედეგები

კომპანიის აქციების ფასი ტორონტოსა და მონრეალის ბირჟებზე 40 დოლარიდან 8 დოლარამდე დაეცა.
1998 წელს დირექტორთა საბჭომ გადაწყვიტა შეეცვალა რეი ლოუვენი. მის მაგივრად დანიშნეს ჯონ ლეისი. (ეს ტიპი ითვლებოდა კრიზისული მენეჯმენტის გურუდ)მის დამიშვნას რამდენიმე ნაბიჯი მოყვა:

• მოგებისა და ფულადი ნაკადების ზრდა
• სხვადასხვა ადმინისტრაციული თუ კორპორატიული ერთეულების შეერთება
• ფასდადების განახლებული სტრატეგია
• პროფესიონალი საინვესტიციო ბანკირების დაქირავება

მიუხედავად ამ ნაბიჯებისა, კომპანიის მდგომარეობა მაინც ნელ ნელა უარესდებოდა. იმ წელს Standard and Poors-მა კომპანიის ბონდებს B- შეფასება მიანიჭა. ყოველდღიურად აქციების ფასი 38 პუნქტით ვარდებოდა.
1998 წელს კომპანიამ უდიდესი ზარალი დააფისირა 599 მლნ. საგულისხმოა ის რომ ეს ზარალი წინა წლის 42 მილიონი მოგების შემდეგ დაფიქსირდა. იმავე 1998 წელს კომპანიის ვალი ჯამში 2.3 მლრდ დოლარს შეადგენდა. ბოლო-ბოლო, კომპანია გაკოტრდა…ასე და ამგვარად დაასრულა არსებობა ამ კომპანიამ, რომელიც რამდენიმე წეწადში გამოძვრა კრიზისიდან, და The Alderwoods Group-ის ჩამოყალიბებით გააგრძელა სახეცვლილი არსებობა. საინტერესო ისაა, რომ ეს კომპანია შემდეგ ლოუენის ყველაზე “სასტიკმა” კონკურენტმა შეიძინა 1.2 მლრდ დოლარად..

ასე რომ,მიმოიხედეთ გვერდზე, დაფიქრდით, და იდეას და ნიჭს გზა გაუხსენით. ჩვენც შეგვიძლია ყველაზე წარმოუდგენელი სფეროც კი სარფიან ბიზნესად ვაქციოთ. შემდეგ ჩქვენზე (თქვენზე) ქეისებს გააკეთებენ და ბლოგებზე დაწერენ! მაშ!

2010 © გ.დ.