Fergie Time

1997 წელი იყო, როდესაც ტელევიზორში ყვითლების და წითლების თამაში გადიოდა. ჩემი სიმპათიები წითლებისკენ აღმოჩნდა ბუნებრივად. წითლებში თმაგადახოტრილი 7 ნომერი ამოვიჩემე. 7-იანის შემდეგ სათვალეებიანი კაცი დავინახე. აზრზე არ ვიყავი ვინ იყო. წააგეს.

დრო გადიოდა, წითლებში ჩემდა გასაკვირად 7-იანი ვიღაც ქერა ბიჭს ეწერა უკვე. ქერა 7-იანის გარდა, 19-იანი და 9-იანიც დავაფიქსირე. მაგრად უბერავდნენ. ცოტა ხანში მათ ჟღალთმიანი ვიღაც მოყვა. გვარიც მიუგავდა 9-იანს. შემდეგ ხუჭუჭა 11-იანი იყო. კიდევ იხვი თუ ბატი ვიღაცა. კიდევ ბევრი სხვა ვიღაცეებიც. მაგრამ ის სათვალეებიანი კაცი მაინც იქ იყო. იგებდნენ. თან ხშირად.

უკვე სახელები და გვარებიც ვიცოდი. 99 წლის პერიპეტიებზე გათვიცნობიერებულად ვნერვიულობდი და განვიცდიდი. მაგის მერე უკვე სეზონს აღარ ვტოვებდი.სათვალეებიანი კაცი ისევ თავის ადგილზე იყო. მოიგეს.

მივხვდი, რომ 7-იანები, 10-იანები და სხვები მიდი-მოდიან. მაგრამ ის სათვალეებიანი კაცი მაინც რჩება. ის სათვალეებიანი კაცი იყო ზუსტად წითლების მამოძრავებელი, შემოქმედი და სულისჩამდგმელი. წლები გადიოდა, წარმატებით და თასებით კი ყოველწლიურად გვანებივრებდა ეს კაცი.

აგერ უკვე თითქმის 27 წელია ამ ისტორიაში არაფერი იცვლება. სათვალეებიანი კაცი ისევ სათვალეებიანი კაცია. ის კაცი, რომელიც ბოლო წამზე წაგებული სეზონის შემდეგ, მეორე დღესვე 8-სთზე ოფისში მიდიოდა, და ახალი გუნდის შენებას იწყებდა. გუნდის შენებას ერთი წლის თავზე მორიგი თასი მოყვებოდა. ყოველთვის ეგრე იყო. 27 წელი არაფერი იცვლება.(მინდოდა მეთქვა, რომ “ ასე იყო და ასეც იქნება”, მაგრამ..)

ზოგადად მგონია, რომ თანამედროვე სამყაროში, და მითუმეტეს თანამედროვე ფეხბურთში იდეალები აღარ არსებობენ. აღარც პრინციპების მჯერა დიდად. პრინციპულობა და დიდი ფული ერთმანეთს როგორც ჩანს ვერ უგებენ. თუმცა გამონაკლისი აქაც არსებობს, არსებობდა უფრო სწორად – სათვალეებიანი კაცი! 27 წელია წითელი ეშმაკების უკან ერთიდაიგივე პრინციპი იდგა. ამ პრინციპების დამცველი კი ჩემი ბავშვობიდან მოყოლებული კუმირი იყო. ასე მეგონა, ჩემი და სათვალეებიანი კაცის მეგობრობა არ დამთავრდებოდა. მაგრამ თვითონ იდეალებიც კი არ არიან მუდმივები. 27 წლის თავზე თვითონ სათვალეებიანმა კაცმა დაასრულა ეს ეპოქა. რა უფრო მწყინს არ ვიცი: ის რომ ტრაფორდზე სათვალეებიანი კაცის იმედი აღარ მექნება, თუ ის რომ ჩემი საყვარელი გუნდი ოლიმპოს მთიდან ჩაჩოჩების გზას ადგას. ალბათ ორივე. ეს გუნდი ფერგი იყო, და ფერგიც მანჩესტერ იუნაიტედია.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s